Weszłam do wielkiego przeszklonego gmachu szkoły.Pośpiesznie podeszłam do recepcji i odhaczyłam się na liście,miła kobieta dała mi numer i kluczyk do mojej szafki.Zarzuciłam na ramię skórzaną torbę i udałam się do szatni zgodnie ze wskazówkami recepcjonistki.Chwilę potem już zakładałam baleriny wśród innych dziewczyn.Poprawiłam koka na czubku głowy i zaczęłam się rozciągać. Pierwsze kandydatki zaczęły już wchodzić do wielkiej sali przypominającej wyglądem salę w teatrze.Trema zżerała mnie od środka choć nie chciałam tego okazywać,ostatni raz w myślach przeanalizowałam układ,który miałam zaprezentować i właśnie wtedy usłyszałam z głośników:
-Zapraszamy do sali pannę Crystal Anne Roks
Nogi zrobiły mi się niczym wata.Crystal nie możesz okazać im niepewności,wtedy uznają,że jesteś słaba.Wzięłam sobie tą wewnętrzną radę głęboko do serca i wyszłam pewnym krokiem przed jurorów.
-Witamy,przedstaw się nam-powiedział jeden z nich nie odrywając oczu z kartki
-Crystal Anne Roks-odpowiedziałam spokojnie
-Ile masz lat i skąd pochodzisz?-zapytał poprawiając okulary
-Mam osiemnaście lat,pochodzę z Chicago-powiedziałam i równocześnie poprawiłam jednym posunięciem dłoni moją jasno różową sukienkę.
-Dobrze więc nie zwlekajmy -powiedział już patrząc się w moją stronę-Muzyka!-krzyknął i klasnął w dłonie.
Z głośników wydobył się wybrany przeze mnie utwór.Przyjęłam odpowiednią pozycję i zaczęłam wykonywać układ,czułam się niczym liść na wietrze.Kochałam to,kochałam balet.Byłam w transie,i nie musiałam używać do tego narkotyków.Lekkimi ruchami kończyłam układ.Muzyka skończyła lecieć a ja opadłam delikatnie na ziemię.Odetchnęłam głęboko,byłam z siebie cholernie dumna widząc miny jurorów.Nie odrywali oni ze mnie wzroku i mieli szeroko otwarte buzie.
-Dziękuje-zdołałam z siebie wydusić
-Nie,to my dziękujemy panno Roks-powiedziała dojrzała kobieta siedząca po lewej stronie stołu
Uśmiechnęłam się szczerze.
-Chyba nie musimy się zastanawiać-spojrzała na resztę jurorów
-Witamy Cię serdecznie w Ballerin Academy!-prawie,że krzyknęła
-Ba-bardzo dziękuje-wykrztusiłam czując podpływające do oczu łzy radości
-Do zobaczenia na zajęciach-powiedziała mi kobieta podając mi potrzebne do zapisania dokumenty
Uśmiechnęłam się i poszłam w stronę wyjścia.Część dziewczyn patrzyła się na mnie z widoczną zazdrością gdy zobaczyła w mojej ręce dokumenty.Gdy weszłam do szatni,było tam zaledwie pare konkurentek,u żadnej z nich nie zobaczyłam białych kartek.Jedna z nich,jak usłyszałam wcześniej-Samantha patrzyła się na mnie wzrokiem,który mógłby zabić.Próbowałam nie zwracać na nią uwagi i zaczęłam przebierać się w normalne ubrania.Dziewczyna wstała i wychodząc mocno trąciła mnie barkiem.
-Uważaj,chodzić nie umiesz ślepoto!-krzyknęłam zdenerwowana
-Coś ty powiedziała bogata idiotko?!-podeszła do mnie i złapała mnie mocno za ramiona
-To co słyszałaś,jeżeli jest tu jakaś idiotka to tylko ty-syknęłam i odepchnęłam ją od siebie
-Masz szczęście,że jest to budynek monitorowany inaczej już byś leżała ze zbitym pyskiem-powiedziała i wyszła ze szatni
-Patologia-mruknęłam pod nosem i wzięłam pod rękę torbę
Pewnym krokiem i z wielkim bananem na twarzy wyszłam z kampusu.To co zobaczyłam zmroziło mi krew w żyłach.Przy sportowym samochodzie stał Justin a przy jego boku kleiła się Samantha.Udałam,że tego nie widzę i uniosłam głowę do góry idąc do Tommy’ego czekającego w samochodzie.
-Crystal,zaczekaj chwilę-usłyszałam za sobą znajomy zachrypnięty głos.Udawałam,że go nie słyszę i przyspieszyłam kroku.Nagle Justin złapał mnie za rękę i zmusił mnie bym na niego spojrzała.
-Gratulacje-powiedział i uśmiechnął się szczerze
-Dziękuje,ale powinieneś iść pocieszać swoją dziewczynę-odpowiedziałam nie ukazując żadnych uczuć
-Samanthe?-parsknął śmiechem-To nie moja dziewczyna,jest zbyt łatwa by cokolwiek dla mnie znaczyć.Nadaje się tylko do posuwania-podkreślił
Nie zauważyłam nawet kiedy Tommy pojawił się obok mojego boku.
-Crystal wejdź do samochodu-powiedział stanowczo
-A ty Bieber trzymaj się od niej z daleka,ona nie potrzebuje dodatkowych kłopotów-dodał patrząc się groźnie na Justina
-Pf,to już nie można poznawać nowych ludzi?-spytał ironicznie z fałszywym uśmiechem na twarzy-Masz kochanie to mój numer,zadzwoń jak się stęsknisz-puścił mi oczko i wrzucił mi do kieszeni płaszcza zgiętą karteczkę.
Ewidentnie było widać,że chciał sprowokować Tommy’ego.Udało mu się,szofer cały się zbuzował.
-Crystal do samochodu już!-rozkazał i złapał mnie za rękę prowadząc w stronę samochodu -Do zobaczenia kotku!Tak szybko nie odpuszczę nie martw się-usłyszałam za sobą
Weszłam szybko do samochodu i zapięłam pas.Tommy z piskiem opon wyjechał z parkingu.Jechał szybko,lecz nie w stronę domu,w pewnym momencie zatrzymał się na zakręcie jakiejś odludnej drogi.Wyszedł z samochodu i otworzył mi drzwi.
-Wyjdź proszę,musimy porozmawiać-rzucił niedbale choć widocznie był poddenerwowany
Wyszłam z samochodu z gracją i poszłam za Tommy’m.
-Nie wiem od czego zacząć-powiedział przystając-Po pierwsze przepraszam,nie powinienem tam z tobą jechać
-Ale,nie ma problemu.Nie martw się,nie jestem na Ciebie zła-powiedziałam i uśmiechnęłam się do chłopaka
-Cieszę się Crystal,ale musisz mi coś obiecać.Już nigdy nie zobaczysz się z tym typem,proszę Cię oddaj mi kartkę,którą Ci dał.
Włożyłam ręce w kieszenie.
-Nie mam jej musiała mi wylecieć tam na parkingu gdy wchodziłam do samochodu-powiedziałam opróżniając kieszenie
-Ale Tommy musisz mi coś powiedzieć.Dlaczego tak Ci na tym zależy?-zapytałam
-Crystal robię to bo zależy mi na Tobie-powiedział szczerze-To nie miało tak wyglądać-przeczesał ręką blond włosy
-O czym ty mówisz Tom?-spytałam zszokowana jego wypowiedzią
-Crystal jeszcze tego nie rozumiesz?Kocham Cie,kocham Cie kurwa-powiedział i odetchnął tak jakby z ulgą
-Tommy…-zaczęłam
-Tak wiem,nie czujesz tego samego do mnie.Jestem zwykłym szoferem,który wyobraża sobie nie wiadomo co-przerwał mi
-Tommy do cholery zamknij się-krzyknęłam i pocałowałam go namiętnie Chyba nie spodziewał się takiej reakcji,ale odwzajemnił mój pocałunek z radością.
Gdy odsunęliśmy się od siebie Tommy patrzył swoimi pięknymi niebieskimi oczami na mnie.
-Czy ty też coś do mnie czujesz?-zapytał wciąż trzymając moją twarz w dłoniach
-Tak idioto,już od dawna-powiedziałam z uśmiechem,a Tommy znów mnie namiętnie pocałował.
Gdy już wszystko sobie “wyjaśniliśmy” weszliśmy do samochodu.Właśnie wtedy zobaczyłam małą białą karteczkę leżącą pomiędzy fotelem a drzwiami.Ukuło mnie w brzuchu.Pośpiesznie wrzuciłam ją do torebki udając,że chce wyjąć telefon.Nie wiem czemu,ale coś nie pozwalało mi jej wyrzucić.Mimo to,że czułam coś do Tom’a czułam także do Justina,co było dziwne bo był agresywnym typem,którego nawet nie znałam.Tommy też miał trochę za uszami,zapomniałam poruszyć tematu kokainy.Jeżeli chłopak chce by coś z tego było musi z tym zerwać.
-Tommy,jeszcze jedno…-zaczęłam-Czemu faszerujesz się tym gównem?
-Wytłumaczę się teraz jak typowy narkoman,to pozwala mi zapomnieć o wszystkich problemach.Wiem,że to złe jeżeli chcesz odetnę się od tego-dla Ciebie-powiedział
-Tak chcę-odpowiedziałam bez zastanowienia
Podjechaliśmy pod dom,chłopak otworzył mi drzwi samochodu.Gdy wyszłam dałam mu całusa i uśmiechnęłam się do Tom’a patrząc mu się w oczy.
-Nie obrazisz się gdy zadzwonie?-spytał i zarumienił się z lekka
-Nie,czekam na telefon-powiedziałam i poszłam w stronę frontowych drzwi
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz